บทที่ 48 คุณมาเฟียกับเมียเด็ก 48

        รถจอดนิ่งเพียงไม่กี่นาทีบอดี้การ์ดในชุดสีดำสนิททั้งตัวก็เปิดประตูรถให้ลง พี่มิเกลจับมือของเธอเอาไว้อย่างมั่นคงในขณะที่เธอรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก เขาบีบมือเบาๆแล้วหันมายิ้มกว้างให้คงเพราะรู้สึกถึงเหงื่อที่ซึมออกมาจนมือเปียกชื้นไปหมด

พ่อแม่นั่งรอด้วยรอยยิ้มที่กว้างมากและดูดีกว่าปรกติ ลุงห...